XI

Paulina opowiedziała Darii o sytuacji z matką, na co ta oczywiście strasznie się śmiała. Nie rozumiała jak można pomylić ją z Michałem. Przebrały się i poszły coś zjeść.

-Hej.- powiedział do nich Marcin. -Daria, przepraszam za wczoraj...

-Dobra, nie ma sprawy.

W tym samym momencie podeszła ich matka.

-Dzień dobry córeczki. Jak po urodzinach?

-Dobrze mamo.- powiedziała Paulina powstrzymując się od śmiechu. Daria też zaczęła chichotać.

-Coś się stało?

-Nie mamo. Wszystko w porządku.- powiedziały opanowując się.

Matka spojrzała na nie jak na wariatki.

-No dobrze.- powiedziała i odeszła.

Dziewczyny zaczęły się śmiać. Zobaczyły siatkarzy idących w ich kierunku.

-Z czego się tak śmiejecie?- zapytał Kubiak.

-Nie ważne.- rzuciła Paula. -Widzę, że wam dzisiaj nie jest do śmiechu.

-Głowa mnie boli.- jęknął Piter.

-Trzeba było tyle nie pić.- złośliwie skomentował Kurek.

-Ty też nie wypiłeś mało.- rzuciła Daria do Bartka.

-Oj kochanie, ale mnie głowa nie boli.- wyjaśnił Kuraś.

-Ale prawdopodobnie Darię boli, bo nasz Bartuś strasznie chrapie.- mówił Pit cicho chichocząc.

-Zamknij się Piotrek!- rzucił Bartek.

-Macie dzisiaj trening?- zapytała Paula przerywając kłótnię.

-Niestety.- bąknął Winiarski wywracając swoimi cudownymi, niebieskimi oczyma.

-Ale potem jesteśmy wolni. Możemy wyjść gdzieś wieczorem.- zaproponował Kubiak.

-Jeszcze mało ci wrażeń?!- jęknęła Daria.

-To była tylko propozycja.- rzucił Dziku.

-Kto dzisiaj przygarnie Piotrka?- zapytał Kurek.

Wszyscy spojrzeli na niego zdziwieni

-O co ci chodzi?! Znudziłem ci się już?!- krzyknął Piter.

-Nie, tylko będziesz nam trochę przeszkadzał, bo chcę pobyć trochę z Darią.-wyjaśnił.

-Ja się nigdzie nie wybieram! Chcesz to ty możesz wyjść, a ja zaproszę Darię!- mówił Nowakowski.

-Ty się trzymaj od Darii z daleka! To moja dziewczyna!

-No i znowu się chwali... Chwalipięta!- bąknął Pit.

-Bartuś się bardziej chwali Darią niż Monte. Co za zaszczyt!- śmiał się Kubiak. Reszta razem z nim.

-Dzisiaj wieczorem to robimy konkurs karaoke!- wyjaśnił Ignaczak.

-O nie!- jęknęła Daria.

-Jestem na tak!- rzucił Winiarski.

-No to super. Kubiak przygotuje nam sprzęt.- zarządził Krzysiu.

-Ja tam nie śpiewam.- oznajmiła Daria.

-Śpiewa każdy, bez wyjątku. Nie martw się, znajdziemy ci jakąś fajną piosenkę. Można też występować w parach.- mówił Dziku.

-To ja śpiewam z Pauliną.- od razu oznajmił Misiek.

-Ale ja nie umiem śpiewać, a ty chyba nie chcesz przegrać.- Paulina próbowała się wymigać od tego.

-Co z tego?! Ja też nie umiem. Już wiem co zaśpiewamy!- mówił radośnie Winiarski.

-Nie, ja nie chcę...- jęczała Paula.

-Bez dyskusji, śpiewasz i koniec!

-Daria, zaśpiewasz ze mną?- zapytał Piter.

-Zaśpiewałabym, gdybym umiała.

-Daria, błagam cię.- Piter uklęknął przed nią. -Plosie, plosie, plosie...

Dziewczyna zaczęła się śmiać.

-Pit, chyba chciałbyś wygrać...

-Z tobą wygram na pewno.

-Ale ja też chcę z nią zaśpiewać.- wtrącił się Kurek. -Na dodatek ja mam pierwszeństwo, to moja dziewczyna.- zaśmiał się Bartek.

-Ale wybór chyba powinien być zależny ode mnie.- bąknęła Daria.

-Więc...

-Ja nie śpiewam!- oznajmiła dziewczyna.

-Kochanie...- zamruczał Bartek przyciągając ją do siebie. -Mnie odmówisz?

-Nie przy ludziach.- bąknął Zibi, który właśnie wszedł do stołówki.

-Ktoś tu jest nie w sosie.- rzucił Krzysiu.

-Aśka dzisiaj odjeżdża.- oznajmił Kubiak. -Ja bym się tam cieszył.- dodał.

Daria odsunęła się od Kurka. Przypomniała obie o wczorajszej rozmowie ze Zbyszkiem. Dzisiaj uznała, ze nie ma już do czego wracać i Bartman też nie ma ochoty na rozmowę.

-Mamy dzisiaj konkurs karaoke, Zibi. Bierzesz udział?- zapytał Winiar.

-Jasne. I tak nie mam ciekawszych zajęć.- skomentował Zbyszek.

-Ale jeszcze nie ustaliliśmy z kim śpiewa Daria.- do tematu znowu powrócił Piter.

-Mówiłem ci już, że ze mną debilu!- bąknął Kurek.

-Ja ci dam debilu!! ty niedorozwinięty murzynie! Darie śpiewa w duecie ze mną!- piszczał Piotrek.

Daria wywróciła oczyma.

-Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta, więc ona śpiewa ze mną.- oznajmił spokojnie Zbyszek.

Obaj siatkarze spiorunowali go wzrokiem, a Bartman uśmiechnął się szeroko do dziewczyny. Ta nie wiedziała co robić.

-To chyba będzie sprawiedliwe wyjście.- odrzekła w końcu.

Nowakowski zrobił smutną minę, a Kurek był wyraźnie wściekły na Bartmana. Bartek dobrze wiedział, że jest coś pomiędzy Zbyszkiem i Darią. Musiał zrobić wszystko, aby to jak najszybciej się skończyło. Musiał „wybić” Zbyszkowi Darię z głowy.

-No to o 19.00 w pokoju Zibiego i Kubiaka. Jesteśmy umówieni.- uśmiechnął się Zatorski.

-A teraz idziemy na trening, bo Andrea zabije nas jak się spóźnimy.- rzucił Możdżonek.

-Nie zabije, tylko da nam 20 dodatkowych okrążeń do przebiegnięcia.- skomentował Ziomek.

-No idźcie już, idźcie.- Paulina poganiała siatkarzy.

-A co mnie wyganiasz? Znudziłem ci się już?- zapytał Michał.

-Oczywiście, że nie.- Paula podeszła do niego i pocałowała go. -A teraz już idź.

Chłopaki udali się w stronę szatni. Dziewczyny wzięły sobie sałatkę owocową i udały się do swojego pokoju.

Chłopaki poszli już na halę sportową. W szatni został już tylko Kurek i Bartman, który przebierał się jak zwykle najdłużej. Bartek czekał, aż pozostali jego koledzy wyjdą z przebieralni. Chciał bowiem poważnie porozmawiać ze Zbyszkiem, aby raz na zawsze „wybić” mu Darię z głowy.

-Odwal się od niej.- zaczął ostro Kurek. Zbyszek spojrzał na niego pytająco.

-Nie udawaj, że nie wiesz o co mi chodzi! Trzymaj się od Darii z daleka! Ona jest moja!- warknął Bartek.

Bartman zaśmiał się złośliwie.

-Będąc z tobą, Daria nie wygląda na jakoś specjalnie szczęśliwą.- odgryzł się.

Kurek miał ochotę podejść do niego i uderzyć go.

-A co ty tam możesz wiedzieć?! Zajmij się lepiej swoją Aśką!

-Będę się zajmował, kim będę chciał i nic c do tego.- chamsko uśmiechnął się Bartman.

Wyprowadził tym Kurka z równowagi. Siatkarz uderzył pięścią w ścianę i wyszedł na boisko. Zibi uśmiechnął się sam do siebie. Był dumny z tego co powiedział Bartkowi. Dokończył wiązać sznurówki i udał się w stronę hali, na której odbywał się trening.